Rozmowa z rodzicem

Kiedy dziecko ujawni informację o tym, że jest ofiarą wykorzystywania seksualnego, należy porozmawiać o tym z rodzicem. Treść takiej rozmowy będzie różna, w zależności od tego:
- jakie informacje dziecko ujawniło,
- jakie były okoliczności zdarzenia,
- jaka była rola rodziców,
- kto był sprawcą wykorzystania.
Rodzic powinien otrzymać od Ciebie informacje o miejscach, w których dziecko i on mogą otrzymać pomoc.

Kiedy rodzic nie jest sprawcą

Wiadomość, że dziecko doświadczyło wykorzystywania seksualnego, jest dla rodzica dużym szokiem. Zwykle potrzebuje on czasu, aby zrozumieć, co naprawdę się stało. Bardzo często rodzice reagują bardzo silnymi emocjami. Dobrze, gdyby stało się to podczas rozmowy z Tobą – bez obecności dziecka. Dużym problemem może być poczucie winy, jakiego doświadczają rodzice. Trzeba uświadomić im, że w tej sytuacji najważniejsze jest skupienie się na pomocy dziecku.
Rodzice powinni położyć duży nacisk na zapewnianie dziecka, że dobrze zrobiło mówiąc o zdarzeniu i że nie jest niczemu winne. Muszą udzielić mu wsparcia i pokazać, że mu wierzą.

Często rodzice nie wiedzą, jak zachowywać się po powrocie do domu. Możesz im w tym pomóc, przekazując kilka ważnych zaleceń:
- nie powinni prowadzić śledztwa i wielokrotnie wypytywać o okoliczności zdarzenia,
- nie wolno zmuszać dziecka do konfrontacji ze sprawcą,
- nie należy przesadzać w żadną stronę – nie można dramatyzować, ale też nie ignorować problemu,
- powinni zapewnić dziecko, że zrobią wszystko, żeby było bezpieczne,
- powinni pozwolić dziecku na okazywanie uczuć wobec sprawcy – zarówno negatywnych, jak i tych pozytywnych.

Dziecko może nadal uważać sprawcę za ważną dla siebie osobę.
- nie powinni drastycznie zmieniać trybu dziecka – bezpieczeństwo jest ważne, ale nadopiekuńczość dziecku nie służy.
Po spotkaniu należy złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa do prokuratury. Najkorzystniejsze, zarówno dla dziecka, jak i dla przebiegu sprawy, jest, aby to rodzice złożyli takie zawiadomienie.

Kiedy jeden z rodziców jest sprawcą

Kiedy rodzic dowiaduje się, że jego współmałżonek czy partner życiowy jest sprawcą wykorzystywania seksualnego dziecka, musi zmierzyć się z wieloma problemami. Akceptacja samego faktu wykorzystania jest bardzo trudna. Do tego dochodzi zmiana relacji z partnerem i życia rodzinnego. W takich przypadkach może dojść do aresztowania współmałżonka czy umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczej. Rodzic potrzebuje czasu, aby dostosować się do nowej sytuacji.

Oto najczęstsze reakcje rodziców, którzy stają w obliczu takiego problemu:
- niedowierzanie i racjonalizacja,
- gniew, złość i odrzucenie dziecka,
- ambiwalencja,
- troska o zabezpieczenie finansowe.
Te reakcje rodzica mogą być trudne dla Ciebie. Możesz czuć wobec niego złość, brak akceptacji, niechęć, bezradność.

Musisz pamiętać, że podstawowym celem Twojego spotkania z rodzicem jest pomoc dziecku. Nie oceniaj, nie krytykuj – ważna w tej sytuacji będzie bowiem współpraca z rodzicem nad ochroną dziecka. Jeśli widzisz szansę na współpracę z jego strony, poinformuj go o procedurach prawnych (zgłoszenie do prokuratury oraz sądu rodzinnego) i możliwościach opieki psychologicznej, medycznej, socjalnej dla dziecka i rodziny.
Jeśli rodzic nie godzi się na taką współpracę i masz pewność, że nie będzie należycie chronił dziecka, poinformuj go o tym, że to Ty podejmiesz interwencję prawną.